“Когда приходит  почта  полевая, солдат теплом далёким обогрет”, - спявалася ў адной  песні  ваенных  часоў.  Салдаты   чакалі вестак  з  дому, а іх родныя амаль кожны дзень  пыталіся ў паштальёнаў, ці  ёсць для іх вестачка.

З пачаткам  вайны ў  краіне  ўзніклі  цяжкасці з забяспячэннем  насельніцтва  і  арміі  канвертамі, і  няхітрай  салдацкай  прыдумкай  сталі знакамітыя  трохвугольнікі, ці бесканвертныя  пісьмы. Складзенае  трохвугольнікам  пісьмо  было  зручным  для  прачытання  ваеннай  цэнзурай, але  галоўнымі  цэнзарамі  былі  самі  салдаты, якія  не хацелі   распавядаць пра франтавыя  цяжкасці і нягоды.

Яшчэ  адзін від салдацкага  пісьма – “сакрэтка”.  Гэта быў ліст паштовай  паперы  без маркі, дзе  пісаўся тэкст, затым  ліст  складваўся і склейваўся па  краю.  “Сакрэткі” былі  ілюстраванымі.

Мелі  распаўсюджванне і ілюстраваныя  паштоўкі: агітацыйныя, віншавальныя, фотадакументальныя, пісьмы-падзякі.

  Ваенна-палявая  пошта была  створана ўжо 1 ліпеня 1941  года, і за гады  Вялікай Айчыннай  вайны яна даставіла каля 6 мільярдаў  экзэмпляраў карэспандэнцыі. У сакавіку 1943  года  была ўведзена адзіная пажыццёвая  нумарацыя  ўсіх воінскіх частак, а з 1 красавіка 1943 года – пяцізнакавая  сістэма воінскага адрасавання, якая дзейнічала і  ў пасляваенны  час.

У  нашым народным  музеі можна  ўбачыць і прачытаць пісьмы, перададзеныя сем’ямі ўдзельнікаў  ваенных  дзеянняў.